مهمان

گاهی در خانه خودم احساس مهمان بودن میکنم.

از ترس فردایی که این خانه برای من نباشد و جا به جایی دوباره

نقص های خانه را نادیده می گیرم

جای کوچک تری را پر میکنم, انگار که در خانه غریبه ای معذب باشم.

قاب هایی که دوست دارم را مدت ها به دیوار نمیزنم در جعبه ای زیر تخت نگه میدارم

ساک هایم همیشه دم دست هستند.

امروز را برای امروز زندگی کن!

فردا هر چه هست هنوز پیدا نیست.

دیوار ها را پر کن از نقاشی های رنگارگ و عکس عزیزترین هایت

تمام گوشه کنار ها را از حضورت پر کن

نقص ها و خرابی ها را درست کن تا خودت از خودت راضی باشی.

فردا اگر آمد و دیگر نبودی باز هم این دیوار ها حضور زیبایت را به یاد دارند.

بیا در زنگی خورمان مهمان نباشیم!!